Hoe mijn hoofd werkt
Andere denken dieper.
Of breder.
Of anders.
Hoe mijn hoofd werkt gaat niet over slim zijn. En ook niet over goed of fout. Het gaat over hoe denken voelt. Over kinderen die vragen stellen waar niet altijd een snel antwoord op komt, dingen zien die anderen niet meteen opmerken of soms juist vastlopen omdat ze verder denken.
Het boek is geschreven voor kinderen die merken dat hun manier van denken niet altijd past binnen vaste uitleg of vaste regels — én voor ouders, verzorgers en begeleiders die hen beter willen begrijpen.
Vijf kinderen. Vijf manieren van kijken.
Sam
Karlijn
Milo
Noor
Timo
Het zijn nadrukkelijk geen hokjes waarin een kind moet passen.
Een kind kan zich in meerdere manieren van denken herkennen. Die herkenning kan veranderen en overlappen. Een kind is altijd meer dan één manier van denken.
Geen test. Wel ontdekken.
Na ieder verhaal volgen een herkenningsspiegel, ontdekvragen, kleine opdrachten en momenten om samen te praten. Er hoeft niets ‘uit’ te komen.
Er is geen score.
Geen norm.
Geen goed of fout.
De vragen zijn bedoeld om te kijken, voelen en denken — niet om iets te bewijzen. Daarom hoeft het boek ook niet van voor naar achter te worden uitgelezen. Een kind mag één verhaal lezen, een bladzijde overslaan, alleen kijken, samen praten of het boek gewoon even dichtdoen.
Waarom ik dit boek heb geschreven
Wat mij interesseert, is niet alleen wat iemand doet, maar vooral wat daaronder gebeurt.
Waarom ziet de één iets wat een ander niet ziet?
Waarom heeft het ene kind behoefte aan duidelijke structuur, terwijl een ander juist ruimte nodig heeft?
Waarom lijkt een kind soms af te haken, terwijl het in zijn hoofd misschien al veel verder is?
Hoe mijn hoofd werkt is vanuit die nieuwsgierigheid ontstaan.
Niet om kinderen uit te leggen wie ze zijn. Niet om ouders te vertellen wat ze moeten doen. Maar om ruimte te creëren om anders te kijken, beter te luisteren en samen te ontdekken. Dat uitgangspunt komt ook letterlijk terug in het boek: kijken zonder meteen te begrijpen, luisteren zonder direct op te lossen en ruimte laten zonder los te laten.
Begrijpen is geen eindpunt
Een hoofd groeit. Vragen veranderen. Wat vandaag past, kan morgen anders voelen. Daarom probeert dit boek geen definitieve antwoorden te geven.
Misschien herkent een kind zichzelf. Misschien ziet een ouder zijn of haar kind ineens vanuit een ander perspectief. Misschien ontstaat er alleen een goed gesprek. Ook dat is genoeg.